We hebben 84 gasten en geen leden online

 

Plezant & Ambetant - nieuw



Plezant & Ambetant belicht het verhaal van een groep kinderen en jongeren die vaak eerder in de schaduw dan in de schijnwerpers staan.

Bruno Vanobbergen (Kinderrechtencommissaris) heeft in dit boekje een voorwoord geschreven.
Luc Descamps (jeugdauteur) heeft een kort verhaaltje.

 

 

 

 

 top 

Bijbels licht op ... pleegzorg - nieuw



Jaarlijks worden honderden kinderen en jongeren in pleeggezinnen opgenomen. Om uiteenlopende redenen moet moet voor hen een plaats buiten het eigen gezin worden gezocht. Niet zelden is dat voor alle partijen een moeizaam en emotioneel proces. De vraag naar pleegouders is groot. Maar wat komt er allemaal bij kijken als een kind in een pleeggezin wordt opgenomen? Wat betekent het voor het kind of jongere zelf? En welke gevolgen heeft het voor eventuele broers en zussen? Aan welke criteria moet een pleeggezin voldoen?

Dit boek is geschreven voor (aanstaande)pleegouders. Ook familieleden en ambtsdragers vinden er informatie om pleeggezinnen bij te staan. Dit boek is in samenwerking van de SGJ

 

 

 

 top

Helpende handen

Elk kind wordt geboren met het vermogen zich aan de ouder te hechten. Haast alle ouders dromen van een goede band met hun kind. Toch is een hechte band niet altijd vanzelfsprekend. Door stresserende levensomstandigheden zoals armoede of moeilijke gehechtheidservaringen in het eigen verleden kunnen ouder en kind elkaar soms niet gemakkelijk vinden. Dat is jammer, want veilige gehechtheidsrelaties bieden kinderen meer kansen op een gezonde ontwikkeling. In Helpende handen verduidelijken de auteurs concepten van de gehechtheidstheorie via voorbeelden van ouders met kinderen tussen 0 en 3 jaar die in zeer moeilijke omstandigheden leven. Ze beschrijven hoe kinderen en ouders op een veilig of onveilig spoor terechtkomen. Welke factoren daarin meespelen, zoals sensitiviteit en mentaliseren. En wat hulpverleners kunnen doen om kind en ouder van in het prille begin op een veiliger spoor te krijgen. Daarnaast formuleert het boek aanbevelingen naar beleid en organisaties. Zo biedt het handvatten om de bestaande preventie en hulpverlening aan kwetsbare ouders en kinderen te ondersteunen. Essentieel is een relationele aanpak, met oog voor kind èn ouder.
Het boek groeide in dialoog met mensen in armoede, hulpverleners, beleidsverantwoordelijken, academici en Cera. Het doelpubliek is breed: professionelen en vrijwilligers werkzaam met jonge kinderen en hun ouders, leidinggevenden van welzijnsorganisaties, gezondheidsinstanties en scholen, beleidsmakers, docenten en studenten.

 top 

Pleegouderschap in de praktijk

Pleegouder zijn vraagt meer dan een ruim hart. Het vraagt pedagogisch inzicht in wat een kind overkomt en inzicht in wat er binnen het gezin gebeurt als er een pleegkind komt of reeds aanwezig is. Van een pleegouder wordt verwacht dat hij goed kan afstemmen op deze situatie en vanuit de eigen persoonlijke kwaliteiten sturing geeft aan de opvoedingsprocessen. 
Pleegouderschap in de praktijk gaat in op de vele kanten van het pleegouderschap. Een pleegouder is in de eerste plaats een ouderopvoeder, geen hulpverlener. Toch kunnen zich situaties voordoen, waarin je meer moet doen dan 'gewoon opvoeden'.
Dit boek is bedoeld om inzicht in het pleegouderschap te vergroten. Het boek gaat onder andere in op de verschillen tussen gewoon opvoeden en pleegopvoeden, de voorbereidingen op het pleegouderschap en de manieren van verantwoord omgaan met het kind. Ook zijn praktijkervaringen van pleegouders opgenomen.

Gerda Doelman is opgeleid als docent pedagogiek, is gecertificeerd supervisor en trainer van contactvaardigheden. Ze ontwikkelt trainingen op het gebied van begeleidingswerk en heeft speciaal voor pleegouders twee trainingen gerealiseerd: 'Pleegouderschap in de praktijk' en 'Omgaan met een kind met een hechtingsprobleem'. Ze heeft ervaringen met pleegkinderen en is actief betrokken bij het werk van 'Pleegoudersupport Zeeland'

 top 

Jij mag niet lief zijn

Wil jij mijn mama zijn?' vraagt de kleine Melanie aan Hanne. Hanne en haar gezin worden geconfronteerd met een vierjarig meisje, van wie de ouders niet voor haar kunnen zorgen. Ze maken van nabij mee daarvan wat de gevolgen zijn. Ze zijn vaak verbijsterd over haar gedrag. Toch kunnen zij haar niet aan haar lot overlaten en zij worden zo haar baken in een onveilige wereld. In Jij mág niet lief zijn vertelt pleegmoeder Hanne het ontroerende en waargebeurde verhaal over de opvang van een ernstig verwaarloosd meisje. Op beeldende en boeiende wijze beschrijft zij de invloed die Melanie tot haar achttiende jaar op haar en haar gezin heeft. Een verhaal over liefde en onmacht, veiligheid en onveiligheid en de schrijnende gevolgen van een verkeerde diagnose en te laat ingrijpen door hulpverlening. Reacties: Pleegouder: 'Heel herkenbaar, ondanks dat onze situatie anders is.' Studente orthopedagogiek: 'Het roept veel vragen op. Van een case als deze kun je als student veel leren.' Z-verpleegkundige: 'Elke hulpverlener zou dit moeten lezen!' Docent SPW: 'Het wordt verplichte literatuur. De toon van het verhaal houdt hulpverleners aan het lezen.' Journalist: 'De meeste ervaringsverhalen bevatten veel details die je als lezer niet wilt weten en gaan ten onder aan hun eigen zwaarte, maar dit is mooi licht opgeschreven. Een adembenemend verhaal.'

In het boek vertelt een gastoudermoeder - de auteur - de ervaringen met haar 'dochter'. Het meisje verblijft de weekenden in het gezin van de auteur. Wat dit allemaal met zich meebrengt, wordt volgens een chronologische opbouw naar de leeftijd van het meisje beschreven. Het ontbreken van een duidelijk opvoedkundig beleid ten aanzien van het meisje en de onzekere rol van het gastoudergezin en het ontbreken van begeleiding worden door de auteur geregistreerd. De manier waarop het boek is geschreven, boeit van het begin tot het einde. Bestemd voor hulpverleners die met opvoeding van kinderen te maken hebben en aan te bevelen voor aspirant pleegouders of gastouders.

 top

Matching in de pleegzorg / druk 1

De overtuiging dat uithuisgeplaatste kinderen het beste kunnen worden opgevoed binnen gezinsverband, heeft de laatste jaren breed ingang gevonden. Maar wat voor soort pleeggezin past bij een bepaald pleegkind (matching)? Op basis van onderzoek worden in dit boek concrete antwoorden gegeven op deze vraag, om een mislukking van de plaatsing zoveel mogelijk te voorkomen. De auteurs beschouwen in dit kader ook de heersende opvattingen over verschillen tussen netwerk- en bestandspleeggezinnen en voorzien deze van kritisch commentaar. Naast aandacht voor het proces van de matching, beschrijven de auteurs vrijwel alle aspecten die een belangrijke rol spelen in een kwalitatief verantwoorde pleegzorg. Ook komt een uitvoerige beschrijving van de ins en outs van pleegkinderen en pleegouders aan de orde. Dit boek is vooral bedoeld voor professionals in de jeugdzorg en zijdie daarvoor in opleiding zijn. Maar ook (aanstaande) pleegouders zullen zich met dit boek goed geïnformeerd weten over de zorg die zij op zich hebben genomen.

Piet Strijker en Tjalling Zandberg zijn respectievelijk als Universitair Docent en Bijzonder Hoogleraar werkzaam bij de Vakgroep Orthopedagogiek van de Rijksuniversiteit Groningen en verrichten sinds jaar en dag onderzoek binnen de (dag)pleegzorg.


 top
 

Gezellig en irritant / druk 1

In Gezellig en irritant vertellen kinderen van pleegouders openhartig over wat het voor hen betekent om een pleegzus of -broer te hebben. De komst van een pleegkind brengt voor de meeste van hen heel wat veranderingen met zich mee.

In 14 boeiende portretten komen jongeren met verschillende achtergronden en ervaringen aan het woord. Zij vertellen over hun leven nu of kijken terug naar hoe het was toen zij nog thuis woonden. De titel vat de mening van de jongeren over pleegkinderen kort en krachtig samen. Leuk aan pleegzorg is dat het veel gezelligheid geeft en meer leven in de brouwerij. Een andere, minder prettige kant is er ook: 'irritant' gedrag van pleegkinderen of meer ruzie en onrust thuis.

Gezellig en irritant is in de eerste plaats een boek voor jongeren. Maar het geeft (pleeg)ouders en begeleiders ook een schat aan informatie. Voor hen is een aanrader om over de schouders van 'hun' jongeren mee te lezen. De combinatie van portretten, foto's en bijdragen van jongeren zelf maken het tot een boeiend en veelzijdig boek.

 top 

Crisiskinderen 

Als baby van twee uur oud werd Roos Haase pleegkind: haar moeder wilde niet voor haarzorgen. Geen seconde van haar jeugd zou ze willen overdoen, maar tegelijk wist ze al heel vroeg dat ze haar ervaringen wilde omzetten in iets positiefs. Ze besloot pleegmoeder te worden en dat heel anders te doen dan haar eigen pleegmoeder.

Samen met haar man ving Roos Haase meer dan honderd kinderen op die om allerleiredenen uit huis werden geplaatst. Ze gaven ze tijdelijk een veilige plek in hun eigengezin. De een kort, de ander wat langer, de een nog een baby, de ander al een tiener,zonder uitzondering kinderen met een eigen, soms verschrikkelijk, verhaal. Vaak gaat het om kinderen van verslaafde,agressieve of verstandelijk beperkte ouders,soms om kinderen die zijn geboren met een verslaving of met een hersenbeschadiging door alcoholgebruik tijdens de zwangerschap. 
Als geen ander weet Roos Haase hoe het erin de praktijk van de Jeugdzorg in Nederland aan toegaat. Ze weet wat goed gaat en beschrijft wat er misgaat. Maar meer nog dan dat schrijft ze met grote liefde en warmte over de kinderen zelf. Ze beschrijft de moeilijke omstandigheden en het vaakgrote verdriet, maar ook de mooie momenten: als een klein handje zomaar opeens haar hand pakt, als het haar lukt met heel veel geduld het vertrouwen van een kind te winnen.

De schrijfster van het boek is zelf in een pleeggezin opgevoed en heeft het daar niet al te best gehad. Daarom wil zij het nu anders gaan doen als ze met haar man Rob besluit om pleegkinderen op te nemen in hun huis. In haar dagboek geeft zij met een heldere theorie en veel praktische tips aan, hoe de hinderlijke gedragingen die deze pleegkinderen in het begin zeker hebben, met meer resultaat kunnen worden benaderd. Uitgangspunten zijn steeds het stimuleren van zelfvertrouwen, het mogen ontladen van emoties en het opkomen voor jezelf. Daarbij moet steeds worden uitgegaan van de aanleg van het kind en de ontwikkelingsfase waarin het kind verkeert. De auteur heeft een ruime keuze bijeengebracht in haar dagboek van wat er in de loop der tijd voorgevallen is. Zij besteedt ook aandacht aan haar ervaringen in het pleeggezin waar zij is grootgebracht. Met haar man brengt zij veel gezelligheid in het gezin, onder andere bij verjaardagen, Sinterklaas en Kerstmis, om de pleegkinderen op hun gemak te stellen. Eigenlijk geeft het boek een (tamelijke) serieuze tot zakelijke beschrijving, maar het getuigt wel van een aandoenlijke liefde voor het kind. Achterin een overzicht van websites met meer informatie over de onderwerpen die in dit boek aan de orde komen.

 top

(Pleeg)kinderen en vreemd gedrag - nieuw

 Kinderen kunnen vreemd gedrag vertonen. Wanneer een pleeg of adoptiekind een nieuw gezin binnenstapt, komt het niet alleen. In de bagage die het met zich meebrengt, zit een eigen levens- en familiegeschiedenis. Vaak is het bagage met de nodige negatieve ervaringen. Het is vaak moeilijk om zijn of haar gedrag te plaatsen. Heeft het kind een stoornis, komt het door zijn of haar levensgeschiedenis of is het een reactie op het pleeg (adoptie)kind zijn? Door het te begrijpen, wordt het gedrag als minder vreemd ervaren en wordt het hanteerbaar. Nelleke Visscher  en Martine F. Delfos laten hun licht te laten schijnen op verschillende gedragsproblemen. Angst, loyaliteit, adoptie, afstammingsonrust, gehechtheid, rouwen, seksueel misbruik, ADHD, borderline, depressie, pesten, autisme en sociale onhandigheid worden beschreven. Naast het verhaal van de deskundige is er het verhaal van een ouder over het betreffende onderwerp, waardoor een genuanceerd beeld ontstaat van verschillende problemen. Een veelzijdig boek dat zowel voor  adoptie als pleegouders heel nuttig is .

 

 

 top

 Het pleegouderboek "101 vragen over pleegzorg - NIEUW

 

Al meer dan 5 jaar doen diensten en pleegouders regelmatig beroep op de (juridische) expertise van
Steunpunt Jeugdhulp. Min Berghmans en Annemie Van Looveren bundelen nu de meest gestelde en uit
het leven gegrepen vragen in een praktisch en handig naslagwerk. De antwoorden op deze vragen hebben
een praktische en juridische invalshoek en vullen de expertise van je pleegzorgbegeleider aan. Kandidaat
pleegouders krijgen een zicht op de mogelijkheden en grenzen van deze vorm van hulpverlenen.
De antwoorden in dit boek houden al rekening met nieuwe Decreet Pleegzorg dat op 1 januari 2014 in
werking treedt.

Het boek kan besteld worden bij Steunpunt Jeugdhulp aan 15€ (meer info)

top

Mijn nieuwe moeder en ik (4+)

 

Mijn nieuwe moeder en ik (4+) gaat over een hondje dat een kat krijgt als pleegmoeder.
Ze doet alle leuke dingen die andere moeders ook doen: pannenkoeken bakken,
naar de speeltuin gaan en troosten na een valpartij. En zelfs de niet zo leuke dingen,
zoals het hondje verplichten om zijn tanden te poetsen en naar bed te gaan.
Langzaam wennen het hondje en de moeder aan elkaar.
Ook al lijken ze niet op elkaar, samen vormen ze een hecht gezin.

 Het boek kan besteld worden bij www.eenhoorn.be

 top

Niemandsdochters (14+) 




Niemandsdochters (14+) gaat over Chantal, die haar vader niet kent en thuis alle
zorg voor haar broers en zusters op zich moet nemen. En over Ange, die zowel de slippertjes
van haar vader als de slachtofferhouding van haar moeder beu is en van huis wegloopt.
De meisjes komen terecht bij Bert en Lot, pleegouders met een eigen verleden.
Chantal en Ange hebben elk een harnas opgebouwd. Ze willen niet meer met zich laten sollen.

 

 Het boek kan besteld worden bij www.eenhoorn.be

 

De vergeetput

 

Opgroeien in de bijzondere jeugdzorg
Een kind opvoeden dat al een hele geschiedenis heeft en nooit echt van jou wordt? Het lijkt ingewikkeld, maar toch besloten Lorin Parys en zijn echtgenoot het te doen. Zijn eigen ervaring vormt de aanleiding tot een persoonlijke en kritische doorlichting van de bijzondere jeugdzorg in Vlaanderen. Ze zijn momenteel met 27.000, de kinderen die in aanraking komen met bijzondere jeugdzorg. Ze zitten in een instelling, krijgen thuisbegeleiding of wonen bij een pleeggezin. Maar bovenal zijn het onzichtbare kinderen, afwezig in het publieke debat. In De vergeetput geeft Lorin Parys hen een gezicht en gaat op zoek naar hun verhaal. Dat levert hallucinante getuigenissen en al even hallucinante cijfers op. Over draaideurkinderen die in 33 instellingen hebben gezeten bijvoorbeeld. Of over jonge thuislozen, van wie een derde ooit in de bijzondere jeugdzorg verbleef. Lorin Parys is ondernemer en samen met zijn echtgenoot Bart pleegouder van een jongen van vier en een meisje van één. Sinds 2009 wachten ze op de komst van een adoptiebroertje of -zusje. Lorin Parys is ook columnist voor De Standaard en politicus voor N-VA.
 
Uitgeverij: Manteau
 
 
 
 
 

 top

 

Vals Nest

 

 

Drago wordt opgenomen in een pleeggezin. Hij wil er zich niet thuisvoelen, want dat ziet hij als verraad aan zijn echte ouders. Zijn pleegzus, Lisa, is minder aardig dan iedereen denkt. Zij verbergt veel voor haar ouders, en ziet Drago als een concurrent. Hoe sneller Drago weer vertrekt, hoe beter. De twee jongeren moeten tegen wil en dank samenleven in een huis dat gonst van geheimen en onderdrukte gevoelens.

 

Lees hier een fragment: http://www.eenhoorn.be/media/wysiwyg/Fragmenten/Vals_nest_fragment.pdf

 

 

 

 top

Anders kijken en luisteren naar kinderen en jongeren

 

 

Hoe kunnen we kinderen en jongeren beter begrijpen in hun zoektocht, hun emotionele lijden?
Wat te doen met hun gekraste ziel, bekraste armen, hun ontploffingen, ontembare emoties en apatische gedrag?
Zo veel woekert in hen, zo veel doet pijn. ...


Oorspronkelijk gepubliceerd: 
9 februari 2013
 
Auteur: Lut Celie

 

 

 

 top

Nieuwsbrief

Gelieve je naam en e-mailadres in te geven indien je op de hoogte gehouden wilt worden van onze activiteiten